Typy łysienia plackowatego
Łysienie plackowate pojawia się niespodziewanie. Nagle zauważa się na owłosionej skórze głowy okrągłe lub owalne ogniska łysienia. Na początku mają średnicę ok. 2 cm, z czasem się powiększają i łączą, tworząc coraz większe „placki”. Niekiedy choroba doprowadza do całkowitej utraty włosów na ciele. Jest to przykre schorzenie, zwłaszcza dla kobiet i dzieci. Zmiany na owłosionej skórze głowy czy utrata rzęs i brwi powodują oszpecenie osoby chorej. To z kolei doprowadza do załamania nerwowego, stresu czy nawet depresji. Choroba dosyć trudno poddaje się leczeniu, trwa wiele lat. Leczenie przynosi poprawę, ale wypadanie włosów ciągle się pojawia. Jest to szczególnie uciążliwa choroba dla młodych ludzi cierpiących z powodu utraty atrakcyjności fizycznej. Przeprowadzając terapię, nigdy się nie jest pewnym jej skutków, tym bardziej, że u części pacjentów następuje samoistne wyleczenie, więc nie ma pewności, czy choroba ustąpiła pod wpływem leków czy też samoistnie. Poza tym po pewnym (czasie nawet kilku czy kilkunastu latach) może nastąpić reemisja, czyli powrót choroby. U jednej trzeciej pacjentów, mimo leczenia, dochodzi do całkowitego wyłysienia.
Skąd się bierze łysienie plackowate?
Etiopatogeneza łysienia plackowatego nie jest dokładnie rozpoznana. Wszystkie rozpoznania maja charakter hipotetyczny. Na pewno zachorowaniu sprzyja długotrwały stres i krótkie, ale silne przeżycia psychiczne, np. utrata bliskiej osoby, wypadek samochodowy.
Zdarzają się przypadki łysienia plackowatego w okresie ciąży, u młodzieży w okresie dojrzewania oraz u kobiet podczas menopauzy. To świadczyłoby o wpływie zaburzeń hormonalnych na proces ogniskowego wypadania włosów.
Urazy mechaniczne, jak na przykład skaleczenia czy zadrapania powodują wypadanie włosów w miejscu zranienia.
Można by też mówić o przyczynach genetycznych, gdyż obserwuje się zachorowania w obrębie rodzin. Nawet pory roku mają wpływ na występowanie czy zanikanie objawów schorzenia. Zimą łysienie się nasila, na wiosnę następuje poprawa.
Obecnie za najbardziej prawdopodobną przyczynę uważa się zaburzenia układu immunologicznego, który to atakuje komórki własnego organizmu, dokładnie mówiąc – niszczy mieszki włosowe. Jest to jednak stan odwracalny.
Typy łysienia plackowatego ze względu na schemat utraty włosów
Dermatolodzy wyróżniają kilka typów łysienia plackowatego. Są to:
-alopecia universalis – najcięższa odmiana choroby, polega na utracie owłosienia na całym ciele, łącznie z rzęsami i brwiami,
-alopecia totalis – całkowita utrata włosów na skórze głowy,
-alopecia areata barbae – utrata włosów na brodzie (u mężczyzn),
-ophiasis alopeci – utrata włosów na potylicy i skroniach , bezwłose miejsca mają kształt wstążki okalającej głowę,
-perinevoid alopecia areata – łyse ogniska występują wokół znamion, pieprzyków itp.,
-siatkowaty typ łysienia – utrata włosów następuje tylko po jednej stronie głowy.
2,9 k