Łysienie bliznowaciejące

Łysienie bliznowate (bliznowaciejące) to szeroka grupa rzadkich schorzeń, które niszczą torebki włosowe, zastępując je tkanką bliznowatą i powodując trwałą utratę włosów. Niektóre przypadki są stopniowe, bezobjawowe, i niezauważalne przez długi okres czasu, inne – bardzo szybkie, gwałtowne, a utracie włosów towarzyszy pieczenie, ból i świąd. Zapalenie, które niszczy torebki występuje pod powierzchnią skóry i „blizny” nie są zazwyczaj widoczne na skórze głowy. Podrażnione obszary skóry głowy mogą nosić pewne znamiona zapalenia, mogą być zaczerwienione, łuszczyć się, mieć zwiększone lub zmniejszone zabarwienie, być pokryte krostami lub suszącymi się punktami. Występuje ono u zdrowych mężczyzn i kobiet na całym świecie.

Przyczyny niszczenia torebek włosowych i tworzenia blizn możemy podzielić na kilka grup:

  • infekcje bakteryjne, wirusowe, grzybicze,
  • oparzenia (ogniem i środkami chemicznymi), napromieniowanie, odmrożenie, lub skaleczenia,
  • choroby: toczeń rumieniowaty, twardzina skóry, liszaj płaski
  • zaburzenia związane z metabolizmem

Łysienie bliznowate możemy podzielić na:

  • pierwszorzędowe – w którym torebki włosowe stają się celami destrukcyjnego procesu zapalenia (liszaj płaski mieszkowy, przednie zapalenie włókniejące, chroniczny podostry toczeń rumieniowaty skórny itp.)
  • drugorzędowe - niszczenie torebek włosowych jest przypadkowe w procesie nie skierowanym na torebki włosowe lub występuje przy zewnętrznych urazach, takich jak ostre infekcje, poparzenia, napromieniowanie czy nowotworach.

Wyłysienie bliznowate dotyka zarówno mężczyzn, jak i kobiety, zazwyczaj młodych ludzi, choć może oczywiście dotknąć osoby w każdym wieku. Jest raczej dość rzadko spotykane.

Leczenie łysienia blizowaciejącego

Leczeniem z wyboru w przypadku łysienia bliznowaciejącego będącego procesem nieodwracalnym jest leczenie chirurgiczne, które zależy od rozmiarów zmiany i umiejscowienia. Można zastosować różne metody: od prostego, jednoczasowego wycięcia i zamknięcia ubytku przez zbliżenie brzegów rany do stosowania różnego rodzaju płatów, a nawet wolnych przeszczepów skóry owłosionej. U dorosłych pacjentów można zaproponować transplantację włosów, a w przypadkach rozległego wyłysienia metodę przeszczepów dziurkowanych, natomiast u dzieci i młodzieży- metodę rozciągania skóry owłosionej głowy przy pomocy specjalnych ekspanderów ( „rozszerzacze tkankowe”).
Znając przyczynę łysienia, można w początkowym okresie choroby, zahamować dalszy jej postęp poprzez włączenie odpowiedniego leczenia farmakologicznego.

Zostaw odpowiedź