Przebieg wypadania włosów
Z łysieniem mamy do czynienia wtedy, gdy pojawia się trwałe zaburzenie równowagi między wypadaniem włosów, a ich odrostem. Łysienie przeważnie jest efektem uwarunkowań genetycznych, lub chemicznych czy mechanicznych uszkodzeń. Łysienie skóry owłosionej głowy może być także symptomem przeróżnych chorób. W większości tych przypadków odpowiednia diagnostyka oraz szybkie rozpoczęcie leczenia umożliwia zapobiegnięcie łysieniu.
Według współczesnej klasyfikacji łysienie nabyte dzielimy na niebliznowaciejące, czyli pierwotne oraz bliznowaciejące, czyli wtórne. Odrębną przyczyną wyłysień są uszkodzenia chemiczne włosów.
Najczęstsza forma łysienia niebliznowaciejącego, czyli pierwotnego, to łysienie plackowate. Z reguły rozpoczyna się ono nagle. W pierwszym etapie powstaje pojedyncze okrągłe ognisko. Później często pojawiają się też liczne nowe ogniska; może też dojść do całkowitego wyłysienia skóry głowy lub ogólnej, równomiernej utraty włosów, również w okolicy brwi, rzęs, pach i narządów płciowych (tzw. łysienie złośliwe). Przyczyny łysienia plackowatego mogą być różne: zaburzenia gruczołów wewnątrzwydzielniczych, autoagresja, istnienie ognisk zakaźnych w ustroju, zaburzenia psychosomatyczne, neuropatia oraz inne. W wielu przypadkach wykrycie przyczyny choroby oraz odpowiednia kuracja powodują cofnięcie się łysienia.
Łysienie androgenowe przybiera rozmaitą postać w zależności od płci pacjenta. Powstaje ono pod wpływem zmian hormonalnych organizmu. Łysienie androgenowe możemy zdiagnozować na podstawie obrazu klinicznego. Utrata włosów rozpoczyna się na szczycie głowy, oraz w kątach czołowych obszary pozbawione włosów powiększają się aż w końcu dojdzie do ich zlania. Ten typ łysienia nie zajmuje z reguły okolicy skroniowej i potylicznej. Wczesne rozpoczęcie leczenia daje dobre rezultaty, jednym z leków stymulujących odrost włosów jest minoksidyl.
Dużą grupę stanowią łysienia bliznowaciejące, czyli wtórne. Określamy tak te przypadki łysienia, które wywołane są bliznowaceniem skóry owłosionej. To właśnie blizny, wynikające z różnych chorób włosów czy skóry, są bezpośrednią przyczyną wypadania włosów, a rozmiar tych blizn zależy od choroby podstawowej oraz czasu jej trwania. Łysienie nabyte wtórne z reguły jest nieodwracalne, a przyczyną mogą być: urazy mechaniczne, oparzenia, niektóre grzybice lub choroby bakteryjne. W przypadku tego typu łysienia niezbędne jest szybkie rozpoznanie choroby zasadniczej i zastosowanie odpowiedniej terapii, która często pozwala na ograniczenie wielkości powstających blizn.
Uszkodzenia chemiczne włosów prowadzące do ich nadmiernego wypadania mogą być spowodowane zatruciem metalami ciężkimi (talem, rtęcią, ołowiem). Również kosmetyki używane do ondulacji, intensywnego rozjaśniania i farbowania włosów, które w swoim składzie mają perhydrol, amoniak, bithinol, powodują znaczną utratę włosów.