Łysienie anagenowe

Trochę o anagenie

Pewnie wielu z Was nazwa „łysienie anagenowe” kojarzy się z pierwszą fazą wzrostu włosa, czyli fazą anagenową. Przypomnijmy, w anagenie włosy są w fazie wzrostu, podczas gdy w strukturze komórek mieszków włosa zachodzi silna aktywność. Takie włosy mają długie, nieregularne cebulki pokryte nienaruszonymi wewnętrznymi lub zewnętrznymi powłokami i są całkowicie zabarwione. Pod koniec tej fazy ilość zabarwienia przy podstawie mieszków spada, co powoduje wzrost produkcji keratyny. Następnie włosy przechodzą kolejno w fazę katagenową (przejściową) oraz telogenową (spoczynku).

Włosy pozostają w tym stanie odpoczynku tak długo, aż mieszki samorzutnie ponownie rozpoczną fazę anagenową. Na tym etapie włosy rosnące nad mieszkami są zmuszone do wypadnięcia, by zrobić miejsce na nowy włos.

Fakty mówią, iż na skórze głowy przeciętna długość fazy anagenowej wynosi 1000 dni, fazy katagenowej zaledwie kilka dni, a fazy telogenowej – 100 dni. Z pośród około 100,000 włosów na skórze głowy, od 10 do 15% jest w fazie katagenowej lub telogenowej przez cały czas, w każdej chwili. Większość mieszków włosów z kolei znajduje się w etapie anagenowym.

Anagenowy typ łysienia

Definicja jest następująca:

Łysienie anagenowe – (dystroficzne) proces, podczas którego dochodzi do łamania się włosów w fazie anagenu, a w konsekwencji do znacznego łysienia w krótkim czasie. Do utraty owłosienia dochodzi wskutek nagłego zahamowania podziałów komórkowych macierzy włosa. Włos nagle staje się cieńszy, kruchy i łatwo łamie się. Ten typ łysienia najczęściej występuje u osób poddawanych chemioterapii i napromienianiu, gdyż czynniki te wpływają na najszybciej dzielące się komórki organizmu, w tym komórki mieszka włosa.

Do łysienia tego typu dochodzi w momencie, gdy faza wzrostu włosa (prawidłowo trwająca kilka lat) zostanie nagle przerwana przez określony czynnik o dużym nasileniu. Najczęściej do łysienia anagenowego dochodzi w wyniku:

  • zastosowania niektórych leków (leków przeciwnowotworowych),
  • uszkodzenia wywołanego promieniowaniem jonizującym,
  • zatruciem metalami ciężkimi (tal, arsen, ołów),
  • w wyniku wystąpienia choroby o podłożu autoimmunologicznym (np. łysienia plackowatego).

Jak widać, przyczyny wypadania włosów mają tutaj charakter zdrowotny i w wielu przypadkach może być ciężko mu zapobiec. A na utratę włosów nie trzeba długo czekać. Łysienie anagenowe to wypadnięcie włosów w pierwszym etapie ich wzrostu – następuje już na 7-14 dni po chemioterapii. Następnie pojawiają się problemy dermatologiczne. Łysienie anagenowe ustępuje zazwyczaj po przerwaniu oddziaływania głównego czynnika go wywołującego. Niezwykle rzadko prowadzi do trwałego wyłysienia, czy przerzedzenia włosów.

Postępowanie w przypadku łysienia anagenowego

Wypadanie włosów powinno ustąpić samoczynnie po całkowitym wyeliminowaniu czynnika je wywołującego, czyli zakończeniu terapii farmakologicznej, lub wyleczenia organizmu. Warto jednak, o ile nie zabroni tego lekarz, stosować jak najprędzej środki powstrzymujące wypadanie włosów oraz przyśpieszające ich odrost.

Zostaw odpowiedź