Czym jest łysienie?
Włosy wypadają każdemu, codziennie. Około 50 do 100 włosów wypada każdego dnia. Jest to proces naturalny i nie powinien wywoływać niepokoju. Dzieje się tak, ponieważ włos z czasem obumiera i na jego miejsce (w tym samym mieszku włosowym) rodzi się nowy włosy. Z czasem nowe włosy „wypychają” stare, które wtedy właśnie wypadają.
Z łysieniem mamy do czynienia wtedy, kiedy wyżej opisany stan pogłębia się i przybiera formę objawu chorobowego. Innymi słowy: włosy dalej wypadają, często w szybszym tempie, ale na ich miejscu nie pojawiają się nowe. Zahamowane zostaje wytwarzanie nowych włosów w mieszkach włosowych.
Proces łysienia jest postępujący. Gdy dany pacjent zaczął łysieć, to jeśli nie zastosuje się odpowiednich metod leczenia oraz środków leczniczych utrata włosów nabierze tempa i intensywności. Przy czym warto tu zaznaczyć, że nie wszystkie obszary skóry głowy są jednakowo podatne na łysienie. Ze względu na to, których obszarów dotyczy dolegliwość, mówimy o różnych typach łysienia.
Najczęstszą odmianą łysienia (około 95% przypadków) jest łysienie androgeniczne (tzw. łysienie męskie). Bierze się ono stąd, że mieszek włosowy produkujący nowe włosy jest wrażliwy na dihydrotestosteron – pochodną testosteronu. Pod wpływem tej substancji mieszek ulega zmniejszeniu i wytwarza włosy coraz słabsze i coraz cieńsze.
Człowiek posiada wciąż tę samą liczbę mieszków (ustala się ona jeszcze w okresie rozwoju płodowego), nie może wytworzyć w naturalny sposób nowych mieszków, nie pozbywa się też starych. Jednakże kondycja mieszka może ulec osłabieniu tak dalece, że w ostatnich stadiach łysienia wytwarza on tylko krótki, cienki, pozbawiony barwnika włosek, tak zwany meszek.
Łysienie jest dolegliwością powszechną, dotyczy prawie 35% mężczyzn w przedziale 25-40 lat oraz ponad 50% mężczyzn w wieku lat 50. Podstawą leczenia łysienia jest konsultacja z lekarzem dermatologiem, który określi rodzaj i zaawansowanie choroby oraz dobierze odpowiednią metodę leczenia.