O łysieniu androgenowym kilka słów

Łysienie androgenowe to bardzo często występujące schorzenie, które spotyka mężczyzn. Szacunki mówią o  95procentach przypadków ogólnych , przy czym  ten typ łysienia dotyczy „tylko” 8 procent  mężczyzn. Specjaliści mówią, ze na łysienie androgenowe choruje co trzeci  pan będący w wieku od   25 do 40 lat oraz co drugi, który skończył  50 lat. Mając na uwadze te szacunki można rzec, że łysienie to nazywane jest  męskim, mimo, że i u kobiet ono się zdarza.

Czym się objawia?  Otóż u mężczyzn obserwuje się stopniowym wypadaniem włosów w tak zwanych zakolach – czyli kątach czołowych, a także na samym czubku głowy. Pod wpływem czasu  łysienie niejednokrotnie postępuje , a na głowie pozostaje wianuszek włosków .

Łysienie androgenowe to duży problem mężczyzn, gdyż za nie odpowiadają w dużym stopniu hormony – androgeny; jeśli dokładniej rzecz ujmiemy to będzie to testosteron. To on „dzięki” enzymowi  5-alfa-reduktazy zmienia się w  agresywny hormon – dihydrotestosteron ( lub  dwuhydrotestosteron).

U kobiet za łysienie androgenowe odpowiedzialnymi są ( w większości sytuacji) zmiany hormonalne, które zachodzą w organizmie. Od męskiego  łysienia różni się tym, że występuje tylko  przerzedzenie włosów na całej powierzchni skóry  głowy, a nie tworzeniem się zakoli. U kobiet nie ma całkowitego wyłysienia.

Łysienie zapisane w genach

Należy powiedzieć, że  łysienie androgenowe jest  zjawiskiem , które ma podłoże genetyczne; nie ma jednakże większego znaczenia  czy tworzyło się ono u  przodków ze strony ojca, czy mamy. Zwykle bywa tak, że włosy będą podobnie zachowywały się jak włosy rodziców, bądź dziadków. Czynniki genetyczne będą decydowały również o tym, w jakim okresie  proces utraty włosów na  głowie nastąpi. Ponadto w genach zapisany jest też obszar łysienia, jak też szybkość postępowania wypadania włosów. Oprócz tego prowadzone badania dowiodły, że łysienie androgenowe jest zależne w dużej mierze od rasy. Okazuje się, że mężczyźni rasy białej posiadają silną skłonność do utraty włosów o tym charakterze w stosunku do  Azjatów czy  Afroamerykańczyków. Badania dowodzą, że łysienie androgenowe  ma blisko  96 procent  mężczyzn białej rasy , zazwyczaj w formie  cofnięcia linii włosów nad czołem .

Łysienie androgenowe to wynik zmian w cyklu wzrostu włosa. Zmniejsza się ilość włosów w  anagenie  - czyli   w fazie aktywnego wzrostu; zwiększa się natomiast liczba tych w fazie spoczynku. Ponadto w  miejscu ciemnych kosmyków pojawiają się niewielkie i pozbawione  barwnika włoski. Taka sytuacja prowadzi do  utraty włosów oraz do  produkcji delikatniejszych i jaśniejszych włosów.

Przebieg łysienia androgenowego u mężczyzn

Łysienie androgenowe u mężczyzn ma bardzo indywidualny przebieg. Można jednak obserwować pewne zależności.  To co na sto procent wiemy to, że tym typem łysienia steruje indywidualny kod genetyczny. Męskie łysienie androgenowe rozpoczyna się w różnych okresach. W niektórych przypadkach pierwsze oznaki występują już w dwudziestu paru lat.  Średnio już co trzeci pan w wieku  25 – 40 lat ma objawy łysienia; po pięćdziesiątce schorzenie to dotyczy już  blisko połowy mężczyzn. Zwykle pierwsze włosy  wypadać zaczynają między dwudziestym a trzydziestym rokiem życia. Wówczas łysienie przybiera charakteru skokowego . Oznacza to, że na początku obserwuje się  przerzedzanie włosów  raz  do dwóch razy w roku. Później następuje stabilizacja, która trwa do następnego skoku – do  wzmożenia  procesu utraty włosów, które następuje  blisko 35 roku życia. Takie zjawisko utrzymuje się przez  pięć – sześć lat. Po tym czasie mamy już końcową formę łysiny u mężczyzny.

Czy można pokonać łysienie androgenowe?

Odpowiedź nie jest taka prosta.  Ochrona przed łysieniem jest  możliwa, jednak pod warunkiem rozpoczęcia w miarę wczesnego leczenia.  Na łysienie androgenowe najlepsze są takie preparaty, zawierające  takie substancje, które zadziałają na wszystkie elementy powodujące  ten rodzaj łysienia.  Zatem skuteczna kuracja przeciwdziałająca łysieniu powinna składać z substancji, które są  inhibitorami enzymu 5-alfa reduktazy, jak też ze  środków wpływających na porost włosów. Obecnie jest przynajmniej kilka takich nowoczesnych preparatów, które zwalczą oznaki łysienia.

Na koniec trzeba jeszcze dodać, że podejmując decyzję o podjęciu kuracji leczniczej – przeciwdziałającej łysieniu androgenowemu, trzeba wziąć pod uwagę fakt, że  leczenie takiego schorzenia to  proces długotrwały i wymagający systematycznego przyjmowania leków. Ponadto przyda się nieco więcej cierpliwości, gdyż  czasem na pierwsze efekty leczniczej kuracji  trzeba czekać nawet ponad dwa lata.

5,1 k

Wypadanie włosów nie jest wbrew pozorom problemem rzadkim u kobiet, choć częściej prowadzi do znacznego przerzedzenia, niż wyłysienia. Możemy wyróżnić 2 główne okresy, kiedy łysienie dotyka kobiet. Pierwszy pojawia się między dwudziestym a dwudziestym piątym rokiem życia. Kolejny może dać znać o sobie w okolicach czterdziestki.

Istnieje kilka typów łysienia u kobiet:

Łysienie androgenowe

Ten rodzaj łysienia jest zwany łysieniem męskim, ponieważ jest najczęściej występującym łysieniem u mężczyzn. Związany jest z nadmierną produkcją hormonów męskich, może jednak występować także u kobiet – np. przy zaburzeniach hormonalnych związanych chociażby z menopauzą. W cebulkach włosów powstaje wówczas pochodna testosteronu  dihydrotestosteron – zwany w skrócie DHT. Charakterystyczną cechą tego typu łysienia jest przerzedzenie w okolicach ciemienia i linii włosów. Walka z tym typem łysienia polega na sięgnięcie po środki, które powstrzymują produkcję DHT, np. popularny szampon Revita.

Łysienie poporodowe

Występuje między 10 a 12 tygodniem po porodzie. Trwa zazwyczaj kilka miesięcy i cofa się całkowicie. Leczenie nie jest konieczne, ale warto wcierać w skórę głowy mieszanki wzmacniające włosy i stosować produkty wielowitaminowe.

Ten typ łysienia związany jest z tym, że podczas ciąży hormony oddziałujące na nasze ciało sprawiają, że włosy niemal nie wypadają. A zwykle tracimy ich około stu dziennie! Tak więc w krótkim czasie po porodzie może dojść do utraty tych „przetrzymywanych” włosów. Możesz odnieść wrażenie, że tracisz ich za dużo, a włosy stają się rzadsze, jednak pamiętaj, że zjawisko to jest całkowicie normalne i wkrótce wszystko wróci do normy.

Łysienie plackowate

Ten typ łysienia może pojawić się nawet u dzieci, niezależnie od płci. Choroba atakuje zazwyczaj nie tylko głowę, ale też brwi, rzęsy, pachwiny i doły pachowe. Przyczyny choroby nie są dokładnie znane, ale przypuszcza się, że mogą ją wywołać zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia hormonalne i ropne ogniska zapalne w organizmie (zatoki, zęby, migdałki). Leczenie powinien prowadzić lekarz dermatolog. Zdarzają się przypadki samoistnego cofnięcia się zmian, ale często są one niestety trwałe.

Pomocne tutaj będą preparaty do stosowania miejscowo na łysiejącą skórę głowy.

Łysienie rozlane

Łysienie rozlane występuje zarówno u kobiet jak i mężczyzn. Jest najczęściej chorobą dziedziczną, ale mogą ją także powodować zaburzenia hormonalne i układu nerwowego. Łysieniu może towarzyszyć łojotok i łupież. Łysienie rozlane ma charakter przewlekły, a jego leczenie polega przede wszystkim na usuwaniu jej przyczyn, a więc na ogólnym wzmacnianiu układu nerwowego i organizmu. Miejscowo stosuje się mieszanki wyłuszczające. Warto także sięgnąć po naturalne ziołowe płukanki do włosów.

Kiedy mamy do czynienia z łysieniem?

Kobiety często mają problem z oceną tego faktu. Czy kilka włosów zostających w wannie po myciu lub na grzebieniu po porannym czesaniu to już powód do niepokoju i jeden z objawów łysienia? Nie! Wypadanie włosów to jeden z naturalnych procesów. Tak jak obumierają i złuszczają się komórki naskórka w swoim cyklu życiowym, tak i włosy mają swój cykl. Obejmuje on następujące fazy: anagenowa czyli wzrostu, katagenowa czyli zaniku i telogenowa czyli spoczynku. Życie włosa trwa od dwóch do sześciu lat, pod koniec przestaje on niemal zupełnie rosnąć i wreszcie wypada. Ponieważ na głowie znajdują się włosy we wszystkich fazach rozwoju, nigdy nie tracimy ich na raz. Za zdrową i nie budzącą niepokoju uznaje się uśrednioną liczbę stu włosów traconych dziennie. Jeśli obserwujemy utratę większej liczby, należy rozważyć udanie się do lekarza, bo mogą to być początki łysienia. Naszą uwagę powinno też wzbudzić pojawianie się miejsc z wyraźnie przerzedzonymi włosami, na przykład w formie zakoli lub placków w niektórych miejscach głowy – może to być symptom łysienia plackowatego lub łysienia androgenowego.

Jakie są przyczyny łysienia u kobiet?

Najpopularniejszą przyczyną utraty włosów jest…wiek. Elementem starzenia się organizmu jest zmiana struktury włosa, nie tylko traci on barwnik i staje się siwy, ale jest też cieńszy, słabszy, wolniej rośnie. Nasila się też wypadanie. To dlatego na starość mamy zdecydowanie mniej włosów niż w młodości. Do rzadkich i trudnych przypadków należy łysienie uwarunkowane genetycznie. Utrata włosów może mieć przyczynę hormonalną; to dlatego często wzmożone wypadanie obserwują pokwitające nastolatki, kobiety w ciąży i okresie menopauzy. Może też być powód w postaci zbyt wysokiego poziomu hormonów męskich, wówczas mówimy o łysieniu androgenowych. Objawia się ono utracie włosów typu męskiego, a więc nad czołem, gdzie powstają zakola, oraz na czubku głowy. Towarzyszy temu często wzmożone przetłuszczanie skóry głowy oraz niekiedy pojawienie się łupieżu. Również inne choroby skórne mogą wywołać łysienie, szczególnie często dzieje się tak przy łupieżu tłustym i łojotoku. Inną przyczyną może być nieprawidłowe odżywianie, często włosy zaczynają wypadać jako efekt zbyt radykalnej diety odchudzającej, szczególnie jeśli polega ona na drastycznym ograniczeniu liczby spożywanych kalorii lub wykluczeniu wielu składników. Wypadanie włosów może być też spowodowane nieprawidłową pielęgnacją oraz nadmiarem zabiegów stylizacyjnych. Na marginesie przyczyn wypadania włosów plasują się te, które wiążą się z podawaniem leków i na przykład chemioterapią stosowaną u chorych na raka.

Jak leczyć łysienie u kobiet?

Na początek należy określić jego przyczynę. Jeśli na skórze głowy pojawiły się zmiany, włosy zaczęły się nagle przetłuszczać lub są ogniska łojotokowe, trzeba udać się do lekarza dermatologa. W przeciwnym wypadku na początek konieczna jest wizyta u internisty, który musi zlecić badania krwi – niekiedy wypadanie włosów to następstwo ogólnego osłabienia organizmu. Jeśli kobieta zakończyła kurację odchudzającą, żeby zahamować łysienie może zastosować bogatą w składniki odżywcze dietę oraz sięgnąć po suplementy diety zarówno te witaminowe jak i wzmacniające włosy. Należy też zaprzestać intensywnej stylizacji oraz zmienić szampon na dermatologiczny, kupiony w aptece. Leczenie wielu rodzajów łysienia musi jednak odbywać się pod kontrolą lekarza, zwykle obejmuje działanie od wewnątrz i od zewnątrz. Często trzeba regularnie wmasowywać w skórę głowy maści lub płynne substancje lecznicze. Przy regularnym stosowaniu powinno to przynieść skutek, często też po zakończeniu leczenia włosy zaczynają odrastać i zagęszczają się.

4k

Pamiętaj jednak, że estrogen nie zdziała cudu – włosy zniszczone nie staną się nagle zdrowe. Dlatego także w ciąży powinnaś je co cztery tygodnie podcinać, a jeśli są przesuszone na całej długości, stosuj odżywkę z witaminą E.

W pierwszych tygodniach ciąży, gdy w twoim organizmie utrzymuje się wysoki poziom estrogenów, włosy zwykle szybciej się przetłuszczają. Hormony powodują, że skóra głowy mocniej produkuje sebum. Z reguły wygląda to tak, że u posiadaczek włosów przetłuszczających się problem się nasila, a suche i łamliwe włosy stają się wtedy mniej kłopotliwe.

W drugiej połowie ciąży, gdy organizm przyzwyczai się do hormonów, włosy stają się ładniejsze i grubsze niż zwykle. Ale mogą też pojawiać się niechciane owłosienie, tam  gdzie go najmniej oczekujesz, np. na brzuchu lub na twarzy.

Odpowiednia pielęgnacja włosów podczas ciąży to przede wszystkim używanie łagodnych, delikatnych szamponów. Powinnaś zrezygnować z trwałej ondulacji oraz farbowania włosów, nie tylko dla zdrowia swoich włosów, ale przede wszystkim dlatego, że nie zostało udowodnione naukowo, że farbowanie czy ondulacja nie wpływa niekorzystnie na rozwój dziecka. Dlatego jeżeli chcesz koniecznie zmienić kolor włosów lub zakryć odrosty, sięgnij po bardziej delikatne szampony koloryzujące. Dbaj o włosy, nawilżaj je, myj tak często jak potrzeba, a w miarę możliwości ogranicz ich suszenie suszarką i prostowanie. To wszystko sprawi, że także i po ciąży włosy będą wyglądały zdrowo.

Bowiem już po porodzie spadek hormonów może przyspieszyć wypadanie włosów. Jest to zwykły proces fizjologiczny. Zjawisko to ustąpi samoistnie po kilku miesiącach, a włosy odrosną. Warto jedynie sprawdzić, czy dodatkowym problemem nie jest niedobór żelaza, który pojawia się w ciąży lub po porodzie, mogący dodatkowo nasilać wypadanie włosów. W tym przypadku konieczne byłoby uzupełnienie tego pierwiastka. Jeżeli zaś problem wypadania włosów utrzymuje się dłużej niż pół roku, możesz sięgnąć po szampon lub odżywkę powstrzymujące wypadanie włosów.

Nie zawsze jednak wystarczy samo powstrzymanie łysienia. Bardzo istotny jest także szybki ich ponowny porost; dlatego wybierając środki lecznicze należy się upewnić, czy działają one kompleksowo na włosy i skórę głowy, powstrzymując wypadanie włosów, i stymulując ich nowy, szybszy wzrost.

Jak najlepiej leczyć łysienie w przypadku kobiet? Polecamy sięgnąć po preparat, który stworzony został z myślą specjalnie o paniach, bo zawierać on będzie odpowiednio dobrane składniki, które najlepiej zadziałają właśnie u nas. Bowiem łysienie męskie dość znacznie różni się od kobiecego, a co za tym idzie – także wymagane składniki do zwalczenia go. W aptece możemy dostać takie farmaceutyki; przykładem może być preparat Provillus dla Kobiet. Doskonale dociera on do źródła problemu. Zawarty w nim skrzyp polny błyskawicznie radzi sobie z problemem wypadania włosów. Dzięki zawartości witamin B6 i biotyny nie tylko wzmacnia włosy i przyśpiesza ich wzrost , ale także poprawia wygląd naszej skóry i paznokci. Opakowanie zawiera 60 tabletek, które starczają na miesiąc. W tym czasie powinnaś już zauważyć widoczne oznaki poprawy.

Pomocne w walce z łysieniem dla pań może być także dobranie odpowiedniego szamponu. Myjemy włosy często, więc zasadnicze znaczenie ma to, jakich kosmetyków używamy. Dostępne są coraz to bardziej różnorodne szampony – wygładzające, dodające objętości, głęboko oczyszczające… Warto jednak wiedzieć, że w niektórych przypadkach taki na przykład wygładzający szampon może powodować właśnie wzmożenie wypadania włosów. Dlatego jeżeli chcesz ograniczyć ilość włosów znajdowanych po czesaniu na szczotce, wybierz szampon, przeznaczony dla osób dotkniętych łysieniem. Wzmocni on Twoje włosy i pomoże Ci zwalczyć łysienie!

Dlaczego u kobiet wypadają włosy?

U kobiet wiele czynników powoduje wypadanie włosów. Wśród nich są niedobory pokarmowe. Jest to częsta przyczyna przerzedzania włosów u młodych dziewczyn, które bezkrytycznie stosują rygorystyczne diety w celu odchudzenia. Szczególnie szkodliwe są diety, gdzie stosuje się jeden rodzaj pokarmów, np. tylko dieta białkowa czy wysokotłuszczowa. Tymczasem w odchudzaniu powinno się spożywać potrawy nisko kaloryczne, ale urozmaicone. Dla włosów groźny jest brak żelaza, cynku i selenu oraz niektórych witamin z grupy B, witaminy C, K i E. Anemia też powoduje wypadanie włosów.

Kolejnym powodem łysienia u pań są czynniki mechaniczne. Włosy osłabiają się i wypadają, gdy przez dłuższy czas są mocno naciągnięte np. przy w fryzurze w kok czy w kucyki. Jeśli taka fryzurę nosi się przez kilka lat, włosy nad czołem stają się  mocno przerzedzone, a mieszki włosowe mogą być już tak zniszczone, że niemożliwy jest odrost włosów.

Zwiększone wypadanie włosów obserwuje się w 2 – 4 miesiące po chorobie, której towarzyszyła wysoka gorączka. Bywa, że nie łączymy choroby z łysieniem, bowiem mija sporo czasu. Takie łysienie jest okresowe, włosy odrastają.

Podobnie jest ze skutkami zażywania pewnych leków oraz zatruć chemicznych czy też źle przeprowadzanych zabiegów fryzjerskich. Negatywne skutki dają się zauważyć po pewnym czasie, ale łysienie jest odwracalne.

Duży niepokój u pań po porodzie wzbudza wypadanie włosów. Może nastąpić ubytek nawet 50% włosów. Jest to łysienie poporodowe. Po kilku miesiącach, nawet bez leczenia, włosy powracają do stanu sprzed ciąży. Wzmożone wypadanie włosów jest spowodowane nagłym spadkiem estrogenów po porodzie.

Bardzo poważną chorobą jest łysienie plackowate. Trudno poddaje się leczeniu, bywa, że kuracja trwa latami. U 30 procent chorych ustępuje samoistnie, ale okresy remisji (ustępowania objawów) i reemisji (powrotu dolegliwości) mogą się przeplatać przez całe życie. Jest to choroba autoimmunologiczna, ale czynnikiem ja wywołującym często bywa stres.

Właściwa pielęgnacja sposobem na zdrowe włosy

Zdrowe włosy są gęste, lśniące i sprężyste. Niewłaściwa pielęgnacja lub nadużywanie preparatów, zwłaszcza kiepskiej jakości, takich jak pianki, żele, lakiery, farby powodują niszczenie włosów. Stają się one matowe, łamliwe, mają rozdwojone końcówki, nadmiernie wypadają.

Problemem są zarówno włosy suche jak i przetłuszczające się. W przypadku włosów suchych konieczne jest stosowanie odżywek po każdym myciu, by fryzura nie przypominała sterty siana.  Włosy ze skłonnością do przetłuszczania powinno się traktować kosmetykami, które normalizują wydzielanie łoju. Należy myć głowę delikatnymi szamponami, odpowiednimi do rodzaju włosów. Dokładnie spłukiwać letnią wodą, najlepiej zakwaszoną sokiem z cytryny.

Bardzo oszczędnie należy używać suszarki do włosów. Nigdy nie suszymy bardzo gorącym powietrzem i nie trzymamy urządzenia zbyt blisko głowy.

Nie należy też przesadzać z częstotliwością stosowania agresywnych zabiegów fryzjerskich jak trwała ondulacja, długotrwałe trzymanie mocno naprężonych włosów na wałkach, rozjaśnianie. Szczególnie groźne dla włosów suchych jest właśnie rozjaśnianie, włosy przetłuszczające się lepiej znoszą zabiegi farbowania.

Dieta a włosy

Włosy czerpią składniki odżywcze zarówno z zewnątrz, jeśli używamy preparatów odżywiających , jak i od wewnątrz. Dobrze odżywiony organizm charakteryzuje się zdrową skórą, mocnymi paznokciami i błyszczącymi, odpornymi na wypadanie włosami. Także skóra, paznokcie i włosy najszybciej odczuwają braki pokarmowe. Włosom szczególnie potrzebne są takie pierwiastki jak żelazo, selen i cynk oraz witamina E, C i niektóre z grupy B. Te składniki znajdują się w w ciemnozielonych, pomarańczowych i czerwonych warzywach, w owocach, czerwonym mięsie, drobiu, jajach, mleku i jego przetworach, orzechach i kiełkach.

Pamiętajmy, że podstawą zdrowia jest właściwe odżywianie. Stosując urozmaicona dietę, nie ryzykujemy powstawania braków pokarmowych.

4,5 k